Gedrag gaat verder dan alleen etnisch profileren

Politie in de VS: linke soep

Het lijkt erop dat de politie in de VS er niet voor iedereen is.
  • Het lijkt erop dat de politie in de VS er niet voor iedereen is.


donderdag 4 juni 2020
door Eduard Bekker

Eind 1989 werd ik door de stationspolitie van Duisburg verhoord, omdat ik werd verdacht van het bezit van een valst biljet van 50 D-Mark. Dat was schrikken, maar uiteindelijk liep het voor mij met een sisser af. Hoe zou dat in de Verenigde Staten zijn afgelopen? Hoe het daar kan aflopen als je zwart bent en je wordt van vals geld verdacht, hebben we dus recent uitgebreid via de media mogen ervaren.

Maar zelfs als je niet zwart bent, blijk je op je quivive te moeten zijn. Philippe Remarque, inmiddels Volkskrant-reporter in ruste, beschrijft in 2010 in een column wat hem overkomen is als hij in New Mexico met een fotograaf op zoek is naar een motel.
Het artikel is alleen toegankelijk voor abonnees, dus ik zal hier de belangrijkste passages comprimeren tot een samenvatting:

Ik reed met fotograaf Daniel over Route 66, in het centrum van Albuquerque. Het was laat en we zochten naar een motel zonder bijlmoordenaar.
Op dat moment scheen een verblindend licht in mijn ogen. Achter onze auto was een felle schijnwerper aangefloept. Door een luidspreker hoorden we onverstaanbare bevelen blaffen.
De politie in deze stad is schietgraag en incompetent, hoorden we van verschillende kanten. En nu stond die politie dus achter me en vuurde strenge bevelen op me af. Door de schijnwerper kon ik niets zien, maar ik vermoedde dat ze hun pistolen getrokken hadden. Netjes opgevoed door Hollywood stapte ik uit de auto en deed mijn handen omhoog. De luidspreker begon harder te schreeuwen.
Wat bleek? We hadden juist in de auto moeten blijven zitten. Nu hadden we de agenten in gevaar gebracht. Dus toen zich eindelijk een agent uit het licht losmaakte, beval die ons boos op de stoeprand te zitten. Er kwamen nog twee politieauto’s met zwaailichten en sirenes op de boeven uit Europa af. Ik kreeg een preek: ik had niet zomaar mogen stoppen. Een glimlach kon ik niet onderdrukken.
Wat zit je te lachen?’, vroeg de agent agressief. ‘Ik had je wel dood kunnen schieten.
Dat geloofde ik graag. Maar ik bleef die avond glimlachen. Want zo vaak ontsnap je niet aan de dood.

Dat de politie in de VS alerter is bij aanhoudingen dan hier, vanwege de vele vuurwapens die in omloop zijn, is nog wel te begrijpen. Maar een scenario als hier slaat alles. Philippe Remarque en zijn fotograaf zijn beiden van Europese afstamming. Eigenlijk denk ik dat dat hun redding is geweest. Waren ze van Afrikaanse origine geweest, dan had het wel eens hun kop kunnen kosten, gezien de manier waarop de politie regelmatige zwarten te grazen neemt.
Ik heb iets tegen het strooien met de kreet ‘white privilege’, maar hier is dit begrip wrang genoeg dan wel erg op haar plaats.

Terug   > Home     > Weblog       > 2020         > Politie in de VS
(Advertentie)

Weblog 2020


Real Time Web Analytics
rss
Tussen Middenvliet en Noordvliet bij Maassluis.