In 1907 schreef de Zweedse schrijfster Laura Fitinghoff het kinderboek Barnen från Frostmofjället, toen ze een een artikel in de krant had gelezen over een zwerftocht van zeven kinderen.
et boek speelt zich af in de hongerwinter van 1868. Tijdens deze winter hebben veel mensen niet voldoende te eten door de mislukte oogst. Dagelijks kloppen er uitgehongerde mensen aan bij de pastorie waar de schrijfster woont. Ze wil met het boek laten zien dat kinderen uit arme gezinnen net zo veel waard zijn als kinderen uit rijke families.
De Kinderen van de Grote Fjeld heet het boek in het Nederlands.
Een arm gezin woont in een klein dorpje:een moeder drie zoontjes en vier dochterjes. En een geit. De oudste is 12 jaar. De jongste is een babytweeling.
De winter is koud en er ligt een dik sneeuwtapijt. De moeder sterft. De kinderen vluchten voor de dorpsraad die hen naar een armenhuis wil sturen. Een lange tocht mét de geit door de sneeuw volgt. Bij menig huis worden ze vriendelijk ontvangen door kinderloze echtparen die zich steeds over één der telgen ontfermen. Het oudste zoontje wordt dankzij een goedhartige priester ingeschreven bij een opleiding en zo loopt het verhaal goed af.
Het is in het begin van mijn middelbare schooltijd. Mijn moeder heeft het boek in de kast staan en raadt het mij aan. Ik lees het met plezier, want het is spannend en loopt gelukkig goed af. Een droevig einde had ik in die tijd niet goed kunnen verwerken.
In 1945 is het boek verfilmd. Die film zou nu niet meer op die manier worden gemaakt. De kinderen zijn er veel te godvruchtig en te braaf voor. De ouderparen die zich over de kinderen ontfermen zijn goede, liefhebbende mensen. De kinderen zijn door en door braaf en zorgzaam. En gelovig: onderweg geeft het het oudste kind zelfs een openluchtmis voor zijn broer en zus. Eerder heeft hij het zelfs klaargespeeld om onderweg een oude schoenmaker van de drank af te krijgen.
Ik denk dat de meeste mensen deze zwartwitfilm uit 1945 niet meer zullen pruimen, maar persoonlijk vind ik het een verademing om eens een film te zien waar vrijwel alleen maar door en door goede mensen in voorkomen. Soms, als ik de krant lees, lijkt het wel of dat niet meer mag bestaan, of zoiets niet mogelijk is. Laat staan dat goed in plaats van slecht gedrag wordt beloond.
Op NetFlix kun je de film – zoek naar ‘Barnen från Frostmofjället’ – nog terugzien. Hieronder de directe link. Je moet natuurlijk wel een abonnement hebben.
This Dutch gentleman plays 🇺🇦 music every day in The Hague (a subscriber sent me this). He also joined 🇺🇦 protests in front of the russian embassy.
— Anton Gerashchenko (@Gerashchenko_en) June 17, 2022
Thank you, Sir. Every voice, every action matters. We are grateful for support, it makes us stronger and will lead to Victory. pic.twitter.com/Vk3JlWsMA4